قفل مشکلات اقتصادی بر ازدواج جوانان
قفل مشکلات اقتصادی بر ازدواج جوانان

1399/06/24

مشکلات اقتصادی که حالا به مهریه ختم نمی شوند، بلکه هزینه تهیه و تامین کالاهای اساسی و شاخص مانند خورد و خوراک، مسکن، پوشاک، ایاب و ذهاب و… حالا خانواده ها را تهدید می کند.
به گزارش اخبار ساختمان، هر چقدر شرایط اقتصادی کشور بحرانی شده و قیمت ها افزایش یابد و با حقوق های پایه همخوانی نداشته باشد، با روند کاهش آمار ازدواج و افزایش طلاق روبرو خواهیم بود.

اردشیر گراوند، جامعه شناس درباره علل کاهش ازدواج گفت: ازدواج یک پدیده فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و حتی این روزها سیاسی شده است. تشتت های سیاسی به شدت جوانان را نگران کرده و برای ورود به بعضی از اقدامات جدی زندگی مانند ازدواج کم رغبت می شوند.

حریم خصوصی زوجین را از والدین جدا کرد

وی با اشاره به این که عوامل اقتصادی، از ابتدا عامل تعیین کننده ای بود، افزود: با تغییر سبک زندگی در ۳۰-۴۰ سال اخیر زوج های جوان از خانواده ها جدا شدند. این موضوع عامل بسیار تاثیرگذاری در حوزه اقتصادی است. افزایش یک قلم “مسکن” به زندگی جوانان به سبک تبدیل شد و عامل نگهدارنده شد. عمده زوجین در گذشته در یک اتاق یا سوئیتی در خانواده خود زندگی می کردند. ولی در ۳۰ سال اخیر با افزایش سطح تحصیل زنان و مردان و معنا پیدا کردن حریم خصوصی، زوجین دنبال واحد مسکونی خصوصی بودند. مسکن یکی از عوامل جدی نگهدارنده بود.

تاخیر ازدواج با استنکاف جوانان

اردشیر گراوند با بیان این که در درآمد و هزینه درآمد خانواده نیز استقلال طلبی به وجود آمد، تاکید کرد: پس از استقلال درآمد، ناخودآگاه استقلال در هزینه نیز به وجود آمد. این در حالی است که در عموم خانواده های ایرانی هزینه و درآمد تنظیم نیست و نمی توانند پس اندازی کنند یا عموما هزینه و درآمدشان منفی است. به دلیل آن است که اشتغال توسعه نیافته و هزینه و درآمد با هم همخوانی ندارد و جوانانمان را نگران کرد و از ازدواج استنکاف کردند و با تاخیر ازدواج روبرو شدند.

تحریم ها نگرانی برای ازدواج را زیاد کرد

این جامعه شناس با اشاره به چالش های بنیادی اقتصادی که بیشتر سیاسی است، گفت: در این دهه ای که درگیر تحریم ها شدیم و اقتصاد به سیاست و موضوعات بین الملل گره خورد، بخش عمده ای از اشتغال مختل شد و خوش بینی جوانان را از برد و نگرانی از آینده را افزایش می دهد.

از بین رفتن اشتغال های نیم بند

اردشیر گراوند با اشاره به کرونا و محدودیت های خاص آن، افزود: کرونا اشتغال زیادی را از بین برد. جوانان از یکسو دوست داشتند عروسی بگیرند ولی به دلیل کرونا برگزاری مراسم ممنوع است. از سوی دیگر اشتغال های نیم بندی که در حوزه های مختلف مانند گردشگری وجود داشت نیز مختل شد و از بین رفت.

امروزه انتظار ازدواج بی ربط است

وی گفت: نکته جدی این است که با تورم های سرسام آوری روبرو هستیم که در طول ۶ ماه ارزش پول کشور را دو برابر ساقط کرد. دلاری که ابتدای سال تقریبا ۱۴ هزار تومان بود، حالا به ۲۵-۲۶ هزار تومان رسیده است. وقتی اقتصاد به این نقطه می رسد این انتظار ازدواج از جوانان کاملا بی ربط است.

با سکه ۱۲میلیون کسی تن به ازدواج نمی دهد

این جامعه شناس به مهریه نیز اشاره کرده و تاکید کرد: وقتی مهریه برپایه سکه است و هر سکه بهار آزادی ۱۲میلیون تومان است، کدام جوانی تن به ازدواج می دهد؟ اگر یک درصد جوانانی که ازدواج می کنند نیز مهریه خود را طلب کنند، آن جوان با چه توانی می خواهد مهریه را بپردازد؟ این موضوع به اقتصاد فرهنگ و سنت کشور باز می گردد.

اردشیر گراوند گفت: ساز و کارها طوری برنامه ریزی شده که ازدواج مسیر نشود. اقتصاد سیاسی، سبک زندگی، اقتصاد سلامت و اقتصاد فرهنگ- سنت دست به دست هم داده اند تا جوانان ازدواج نکنند. به نظرم جوانان می خواهند اما نمی توانند ازدواج کنند و ما هم هیچ کاری برایشان نمی کنیم.

وی در پاسخ به این سوال که می شود مسائلی را جایگزین مهریه کرد؟ به عنوان مثال در اکثر کشورها بعد از چند سال دارایی زن و مرد نصف می شود، تاکید کرد: مهریه در ایران فرهنگی به قدمت اسلام است و بیش از ۱۴۰۰سال دارد. در یکی دو سال هم قابل تغییر نیست. ممکن است پس از چند فرهنگسازی بتوانیم بگوییم مهریه برداشته شود همانطور که جهیزیه نیز باید برداشته شود.

۹۰ درصد خانوارها نمی توانند مسکن تامین کنند


گراوند با اشاره به این که چه کسی گفته خانواده دختر باید جهیزیه را تامین کند؟ افزود: بسیاری از دختران نمی توانند جهیزیه تامین کنند. شرایط اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جامعه باعث می شود که حذف مهریه و جهیزیه از ازدواج به فرهنگ و کلاس تبدیل شود. البته بخشی از اقلام زندگی مانند مسکن را دولت باید تامین کند که تاکنون از این موضوع سرباز زده است. بالای ۹۰درصد خانوارها نمی توانند مسکن را تامین کنند. در قانون اساسی مسکن، آموزش و سلامت را دولت باید تامین کند. نکته مهم این است که وقتی مسکن به سرمایه گذاری و پس انداز تبدیل می شود، هرگز توسعه نمی یابد. مسکن کالای مصرفی است.

رکنا
akhbarsakhteman
اخبار ساختمان
@akhbarsakhteman